Brancheinformatie en cijfers opsporing

Een onderzoek begint met een intake waarin het bureau toetst of de opdracht rechtmatig is en of het belang van de opdrachtgever opweegt tegen de privacy van de onderzochte persoon. Daarna volgen een onderzoeksplan, de uitvoering met observatie, gesprekken, bronnenonderzoek of digitaal forensisch werk, en een rapport dat bruikbaar moet zijn in een arbeidszaak, bij een claim of voor de rechter. Prijsmodellen zijn uurtarieven plus kosten voor observatie en reizen, vaste prijzen voor screenings en vermogens- of adresonderzoek, en raamcontracten met verzekeraars en werkgevers. Kleine bureaus werken vaak met een netwerk van freelance onderzoekers die bij grotere zaken worden ingeschakeld.

Personeel is verreweg de grootste kostenpost, gevolgd door toegang tot databanken, software voor OSINT en forensisch onderzoek, voertuigen en camera-apparatuur, opleidingen en verzekeringen. Kengetallen zijn de declarabele uren per onderzoeker, de doorlooptijd per zaak, het aandeel vaste opdrachtgevers en het aantal klachten. Sinds 1 januari 2025 handhaaft de Belastingdienst op schijnzelfstandigheid (bron: ABN AMRO, december 2024), wat het werken met vaste freelancers juridisch kwetsbaarder maakt. Een fout in de privacyafweging kan leiden tot onrechtmatig verkregen bewijs, schadeclaims en verlies van de vergunning. Beoordeelt u een bureau, kijk dan naar de vergunning, de opleiding van de onderzoekers, de afhankelijkheid van een paar grote opdrachtgevers en de kwaliteit van de dossiervorming.