Brancheinformatie en cijfers ambulancediensten en centrale posten

De ambulancezorg is een gereguleerde, regionale voorziening. Sinds de Wet ambulancezorgvoorzieningen in 2021 heeft elke veiligheidsregio één vaste regionale ambulancevoorziening (RAV), die de ambulancezorg en de meldkamer ambulancezorg verzorgt; dat kan een publieke dienst zijn, een samenwerkingsverband van zorgaanbieders of een private organisatie. Concurrentie om de spoedzorg is er daardoor nauwelijks. De financiering loopt via de Zorgverzekeringswet: een zorgverzekeraar die namens alle verzekeraars optreedt, spreekt met de RAV een budget af op basis van de beschikbaarheid die het referentiekader van het RIVM voorschrijft, binnen regels van de NZa. Daarnaast is er een kleinere markt voor evenementenzorg, besteld vervoer en zorgambulances voor minder urgente ritten.

Beschikbaarheid kost geld: een ambulance met bemanning moet paraat staan, ook als er geen rit is. Loonkosten wegen het zwaarst, gevolgd door voertuigen, medische apparatuur, standplaatsen en ICT. Op het dashboard van een RAV staan de responstijd en het aandeel spoedritten binnen de norm, de inzetbaarheid van wagens, de ritten per dienst en het ziekteverzuim. Ambulanceverpleegkundigen zijn schaars, en de opleiding vraagt eerst een verpleegkundige achtergrond met specialisatie, wat de instroom beperkt. Wie als private partij onderaannemer van een RAV wil worden of evenementenzorg wil aanbieden, heeft certificering, vaste afspraken met de RAV en een flexibele pool van gekwalificeerd personeel nodig.