Brancheinformatie en cijfers overig maatschappelijk advies, gemeenschapshuizen en samenwerkingsorganen op het gebied van

Drie verdienmodellen bestaan naast elkaar. Vrijwilligersorganisaties zoals voedselbanken, zelfhulpgroepen en veel dorpshuizen draaien op giften, sponsoring, fondsen en een bescheiden gemeentelijke subsidie. Professionele non-profitorganisaties, zoals slachtofferhulp, vrijwilligerscentrales en organisaties voor schuldbemiddeling, worden vooral door overheden gefinancierd. Daarnaast zijn er commerciële markten: personenalarmering met een meldcentrale werkt met abonnementen voor particulieren en contracten met zorgorganisaties, gastouderbureaus vragen een bemiddelingsvergoeding aan ouders, en budgetcoaches werken in opdracht van gemeenten of particulieren.

De kosten verschillen per model. Bij vrijwilligersorganisaties gaat het om huisvesting, vervoer, opslag en een kleine betaalde staf; bij professionele organisaties is personeel de grootste post. Bij personenalarmering vormen de meldcentrale, de apparatuur en de opvolging bij een alarm de kern, en draait de exploitatie om schaal en een laag opzeggingspercentage. Voor dorps- en buurthuizen bepalen de bezetting van zalen, energiekosten en onderhoud of de begroting sluit. Organisaties met een breed draagvlak in de gemeenschap, een stabiele groep vrijwilligers en, bij de commerciële diensten, betrouwbare techniek houden het langst stand. Beoordeelt u een organisatie in deze subklasse, bepaal dan eerst welk model zij heeft: de risico's van een abonnementsbedrijf zijn wezenlijk anders dan die van een stichting die op giften draait.