Brancheinformatie en cijfers zee- en kustvaart (vracht-, tank- en sleepvaart)

Rederijen verdienen op verschillende manieren. Bij reisbevrachting (voyage charter) betaalt de verlader per ton of per reis en draagt de reder de brandstof- en havenkosten. Bij tijdbevrachting (time charter) huurt een bevrachter het schip met bemanning voor een periode tegen een dagtarief en betaalt hij zelf de brandstof. Daarnaast bundelen reders schepen in pools die lading en opbrengsten verdelen, of besteden ze het technische en bemanningsbeheer uit aan een scheepsmanager tegen een vaste vergoeding. Sleepbedrijven werken met dagtarieven, vaste prijzen per project en langlopende charters in de offshore.

De grote kostenposten zijn de kapitaallasten van het schip, bemanning, brandstof, onderhoud en dokbeurten, verzekeringen, havengelden en sinds kort emissierechten. Voor een adviseur tellen het dagresultaat per schip tegenover het break-evenniveau, het aantal betaalde vaardagen, de leeftijd en restwaarde van de vloot, de verhouding tussen vaste charters en spotmarkt en de aflossingscapaciteit op scheepshypotheken. Regels komen van de IMO, de EU en de vlaggenstaat en gaan over veiligheid, bemanning, ballastwater en uitstoot. Een gezonde rederij heeft een gespreide portefeuille van charters, een vloot die aan de komende emissie-eisen kan voldoen en strakke kostenbeheersing aan boord. Let bij financiering vooral op wie het brandstofrisico draagt: bij tijdbevrachting is dat de bevrachter, bij reisbevrachting de reder zelf.