Brancheinformatie en cijfers auto- en motorrijscholen

Een rijschool verkoopt lespakketten: een reeks rijlessen plus het praktijkexamen, vaak aangevuld met theoriecursussen, intensieve spoedopleidingen en begeleiding bij faalangst. De instructeur heeft een geldig WRM-certificaat nodig (Wet rijonderricht motorrijtuigen); de leerling betaalt vooraf of in termijnen. Naast particulieren zijn er zakelijke klanten: transportbedrijven en busondernemingen die chauffeurs laten opleiden voor het vrachtwagen- of busrijbewijs en de verplichte nascholing, en werkgevers die antislip- of rijvaardigheidstrainingen inkopen. Vaarbewijscursussen en lessen voor een sportvliegbrevet vallen hier ook onder, zolang ze niet beroepsmatig zijn. De markt is sterk versnipperd: veel eenmansrijscholen met één lesauto naast enkele grotere opleiders met een wagenpark en eigen oefenterrein.

De grootste kostenposten zijn de eigen arbeid of instructeurslonen, de lesauto's en motoren (lease of afschrijving, verzekering, onderhoud) en brandstof of laadstroom. Kengetallen zijn het aantal lesuren per instructeur per week, het slagingspercentage bij eerste examens, het gemiddelde aantal lessen tot het examen en de wachttijd tot een examenplek. Een hoog slagingspercentage is goede reclame, maar vraagt een strenge selectie op examenrijpheid. Concurrentie verloopt vooral via de prijs per les en online reviews, waarbij lage lestarieven met extra kosten rond het examen prijzen lastig vergelijkbaar maken. Let bij een overname of kredietaanvraag op de leeftijd van het wagenpark, de vooruitbetaalde lespakketten (een verplichting tegenover leerlingen) en de afhankelijkheid van een enkele instructeur.