Brancheinformatie en cijfers exploitatie van bossen

De Nederlandse rondhoutmarkt is klein en open. Het meeste bos is in handen van Staatsbosbeheer, gemeenten, natuurorganisaties en particuliere landgoederen. Zij verkopen hun hout op stam, waarbij de koper zelf velt, of geveld aan de bosweg. Kopers zijn houtexploitanten en rondhouthandelaren, vaak kleine familiebedrijven die het werk zelf uitvoeren of uitbesteden aan bosaannemers. Zij sorteren het hout in sortimenten: zaaghout voor zagerijen, paal- en stakenhout, vezelhout voor de plaat- en papierindustrie, en brandhout en houtsnippers voor energie. Een groot deel van het zaagwaardige rondhout gaat naar zagerijen in België en Duitsland, omdat de binnenlandse zaagcapaciteit beperkt is. De prijs wordt daardoor grotendeels over de grens bepaald.

Wie in deze markt actief is, concurreert met buitenlandse handelaren en zagerijen die rechtstreeks inkopen bij boseigenaren. Kostenposten die ertoe doen zijn de inkoopwaarde van het hout, arbeid, machines en brandstof; het belangrijkste kengetal is de opbrengst per sortiment tegenover de oogstkosten per kubieke meter. Regelgeving bepaalt mede wanneer en hoe er geoogst wordt: de meldplicht voor vellen onder de Omgevingswet, de zorgplicht voor beschermde soorten met beperkingen in het broedseizoen, en de Europese ontbossingsverordening (EUDR), die ook voor hout uit Europese bossen een zorgvuldigheidsverklaring over de herkomst vraagt. Bouwbedrijven en overheden vragen daarnaast FSC- of PEFC-gecertificeerd hout. Voor u als ondernemer is toegang tot hout via vaste relaties met boseigenaren minstens zo waardevol als een scherpe verkoopprijs.