Brancheinformatie en cijfers hengelsport

Het model is grotendeels verenigingsmatig. Lokale hengelsportverenigingen pachten visrechten van waterschappen, Staatsbosbeheer, gemeenten en particulieren, en geven die via de VISpas of een eigen vergunning door aan hun leden. Een deel van de contributie gaat naar de regionale federatie en de landelijke belangenorganisatie, de Sportvisunie (voorheen Sportvisserij Nederland). Daarnaast zijn er commerciële visvijvers, waar sportvissers per dagdeel of per dag betalen en de exploitant vis uitzet. Verenigingen organiseren ook wedstrijden, jeugdlessen en clubactiviteiten. Inkomsten komen uit contributie, dagvergunningen, wedstrijdinleg, kantineomzet en soms subsidie voor jeugdwerk.

Kostenposten zijn pacht van visrechten, uitzetten van vis, onderhoud van steigers, oevers en visplaatsen, controle door eigen boa's (buitengewone opsporingsambtenaren), verzekeringen en de afdrachten aan federatie en landelijke organisatie. Bij commerciële visvijvers wegen vis, voer, beluchting en waterzuivering zwaar. Belangrijke kengetallen zijn het ledenverloop, de leeftijdsopbouw, de verhouding tussen pachtlasten en contributie en, bij visvijvers, de bezetting per dagdeel. Regelgeving komt uit de Visserijwet, de visplannen van visstandbeheercommissies, natuurwetgeving en regels voor het uitzetten en meenemen van vis. Verenigingen met langlopende pachtcontracten, een actieve jeugdafdeling en goede relaties met waterschap en gemeente staan het sterkst. Wilt u een visvijver financieren of overnemen, kijk dan vooral naar waterkwaliteit, vergunningen en de gevoeligheid voor hitte en droogte.