Brancheinformatie en cijfers roei-, kano-, zeil- en surfsport e.d.

Twee modellen domineren. Verenigingen, zoals roei-, zeil- en kanoclubs, draaien op contributie, entreegeld, bijdragen voor bootgebruik of stalling, wedstrijdinleg, sponsoring en de kantine; leden en vrijwilligers doen veel werk zelf, van botenonderhoud tot coaching. Commerciële aanbieders, zoals kabelwaterskibanen, wakeboardparken en jetskilocaties, verkopen sessies, dagkaarten, abonnementen en arrangementen voor groepen en bedrijfsuitjes, vaak met horeca erbij. Afnemers zijn leden, recreanten, scholen en bedrijven. De markt is lokaal: de ligging aan geschikt water en de vergunning om daar te varen bepalen de concurrentiepositie meer dan de prijs.

Grote kostenposten zijn afschrijving en onderhoud van boten, kabelbanen en steigers, huur of erfpacht van grond en water, energie, verzekeringen en, bij commerciële locaties, seizoenspersoneel. Kengetallen om op te letten zijn de bezettingsgraad van materiaal en kabelbaan op goede dagen, het aandeel omzet buiten het hoogseizoen en de reservering voor vervanging van de vloot. Regelgeving gaat over vaarregels en vaarbewijzen voor snelle boten, vergunningen van gemeente en waterbeheerder, geluid en natuurbescherming (in Natura 2000-gebieden is varen vaak aan plaats en tijd gebonden) en veiligheid op het water. Het verschil zit in langlopende rechten op het water, een vloot die past bij de vraag en een programma dat het seizoen verlengt, zoals winterroeien, ijszeilen bij vorst of indoortraining.