Brancheinformatie en cijfers watersport

De klasse bestaat uit twee werelden met een verschillende bedrijfsvoering. Zwem-, waterpolo-, schoonspring- en duikverenigingen sporten in het water en hebben meestal geen eigen bad: zij huren badwater (vaste uren in een zwembad) van een gemeentelijke of commerciële exploitant. Roei-, kano-, zeil- en surfclubs sporten op het water en bezitten vaak wel botenhuizen, steigers en een eigen vloot. Daarnaast zijn er commerciële aanbieders, zoals kabelwaterskibanen, duikcentra met eigen duikwater en locaties voor jetski en motorbootsport. Inkomsten komen uit contributie, dagkaarten en sessies, wedstrijdinleg, sponsoring, de kantine en gemeentelijke subsidies. Bonden als de KNZB, de KNRB en het Watersportverbond regelen competities, licenties en kaderopleidingen.

De grote kostenposten zijn badwaterhuur, onderhoud en vervanging van boten en materiaal, energie voor clubgebouwen, trainersvergoedingen en verzekeringen. Kengetallen die ertoe doen zijn het ledenverloop, de bezetting van gehuurde baduren of van de vloot, de dekking van vaste lasten door contributie en de reservering voor groot onderhoud. Regels gaan over toezicht en veiligheid, vaarbewijzen voor snelle boten, zwemwaterkwaliteit en milieuvoorschriften voor oevers en havens. Wat een gezonde van een kwetsbare organisatie onderscheidt, is een vaste kern vrijwilligers, meerjarige afspraken met zwembad, gemeente of waterbeheerder en een investeringsplan dat de vervanging van boten en steigers dekt. Beoordeelt u een club of commerciële locatie, kijk dan vooral naar de afhankelijkheid van een enkele accommodatie.