Brancheinformatie en cijfers atletiek

Een atletiekclub bedient drie groepen met elk een eigen verdienmodel. De jeugd en de wedstrijdatleten trainen op de baan in sprint, springen, werpen en meerkamp, onder begeleiding van gediplomeerde trainers. Recreatieve lopers betalen contributie of een cursusprijs voor loopgroepen, beginnerscursussen en trainingen voor een marathon of trail. Daarnaast organiseren veel clubs loopwedstrijden en crossen, die via inschrijfgelden en sponsoring een flink deel van de begroting dragen. De baan is meestal eigendom van de gemeente of wordt gedeeld met scholen. Loopscholen en personal coaches zonder eigen accommodatie vallen buiten deze subklasse, net als polsstokverspringen.

De belangrijkste kosten zijn baanhuur of onderhoud, trainersvergoedingen, materiaal zoals hoogspringmatten en werpkooien, elektronische tijdwaarneming en de bondsafdracht. Kengetallen zijn de verhouding tussen baanatleten en lopers, het ledenverloop na een beginnerscursus, de opbrengst per evenement en de afhankelijkheid van een of twee sponsors. Een kunststofbaan moet periodiek worden vernieuwd; dat is meestal een gemeentelijke investering, al draagt de club vaak bij aan materiaal en opstallen. Clubs die hun loopgroepen goed organiseren, met vaste trainers, tijden en niveaus, houden lopers langer vast dan clubs die alles op de baanatletiek richten. Voor evenementen vragen vergunningen, verkeersregelaars en verzekeringen flink wat voorbereiding.