Brancheinformatie en cijfers wintersport

Het verdienmodel rust op contributie, trainingsgeld per seizoen, inschrijfgelden voor wedstrijden en toertochten, en sponsoring. Langebaan- en marathonschaatsers trainen in groepen op kunstijsbanen, met in de zomer droogtraining, skeeleren en fietsen. IJshockey- en curlingclubs hebben vaste ijsuren en organiseren competities en toernooien; kunstrijden en shorttrack vragen kleine groepen en veel ijstijd per sporter. Skiverenigingen trainen in skihallen of op kunststofpistes ter voorbereiding op het seizoen in de bergen. IJsverenigingen beheren soms een eigen natuurijsbaan en zijn daarnaast een sociale instelling in dorp of wijk. Commerciële spelers zijn vooral ploegen en trainingsgroepen in het marathonschaatsen, die op sponsors drijven.

Kostenposten zijn ijshuur, trainersvergoedingen, bondsafdrachten, materiaal zoals doelen, curlingstenen en beschermende kleding, en bij ijshockey reiskosten naar uitwedstrijden. Kengetallen zijn de kosten per ijsuur per sporter, de bezetting van de gehuurde uren, het ledenverloop na het seizoen en de afhankelijkheid van één ijsbaan. Het aanbod van kunstijs is beperkt en geconcentreerd, zodat clubs weinig onderhandelingsruimte hebben bij prijsverhogingen of kortere openingstijden. Clubs die hun ijsuren goed vullen, ijstijd delen met andere verenigingen en in de zomer een eigen programma hebben, houden leden het hele jaar vast. Werkt u als trainer of ploegleider zelfstandig, houd dan rekening met de regels voor schijnzelfstandigheid en de lagere zelfstandigenaftrek.