Brancheinformatie en cijfers culturele uitleencentra en openbare archieven

De drie subklassen verschillen sterk in verdienmodel. Openbare bibliotheken worden grotendeels door gemeenten gefinancierd, aangevuld met contributie van volwassen leden en provinciale en landelijke ondersteuning; zij zijn georganiseerd als lokale of regionale stichtingen. Kunstuitleencentra draaien op huurabonnementen en verkoop van kunst en zijn vaak kleine stichtingen of particuliere ondernemingen. De overige uitleencentra en archieven omvatten speel-o-theken, wetenschappelijke bibliotheken en archiefdiensten. Regionale historische centra en gemeentearchieven werken in opdracht van gemeenten, waterschappen, provincies en het rijk, vaak via een gemeenschappelijke regeling.

Personeel en huisvesting zijn de grootste kostenposten, gevolgd door collectie-aankopen, licenties voor e-books en databanken, ICT en energie. De kengetallen verschillen per subklasse: voor bibliotheken leden, uitleningen en bezoek, voor kunstuitleen de lopende abonnementen en de omloop van de collectie, voor archieven de omvang van het beheerde archief, de digitale opslag en het gebruik door onderzoekers en burgers. Archieven werken onder de Archiefwet, bibliotheken onder de Wet stelsel openbare bibliotheekvoorzieningen. Vooruit kunnen vooral instellingen met meerjarige afspraken met hun financiers, een moderne digitale infrastructuur en diensten waarvoor gebruikers of andere organisaties willen betalen. Bent u bestuurder of financier, kijk dan vooral naar de looptijd van subsidies en contracten.