Brancheinformatie en cijfers benzinestations

Wie langs de weg tankt, doet dat meestal bij een station van een oliemaatschappij of brandstofketen. Die bezitten of huren veel stations en laten ze vaak runnen door een zelfstandige pomphouder, die de brandstof op rekening van de maatschappij verkoopt; ook dat valt onder deze groep. Daarnaast groeien onbemande stations van prijsvechters met lage kosten en scherpe literprijzen. En er is een slinkende groep zelfstandige pomphouders met een eigen merk of een vrij leverancierscontract. Locatie bepaalt de marktpositie: stations langs snelwegen hebben andere klanten, openingstijden en prijzen dan een station in een dorp of op een bedrijventerrein. Locaties langs rijkswegen worden door het Rijk via openbare veilingen uitgegeven, wat kapitaal en schaal vraagt.

De concurrentie draait om de literprijs, de ligging en het gemak. Prijsverschillen zijn direct zichtbaar via apps en prijsborden, en zakelijke rijders tanken met tankpassen die hun stationkeuze sturen. Accijns en btw vormen een groot deel van de pompprijs, waardoor overheidsbeleid de vraag sterk beïnvloedt; stations bij de Duitse en Belgische grens voelen accijnsverschillen direct. Milieuregels onder de Omgevingswet voor bodembescherming, tanks en lpg-installaties vragen doorlopend investeringen. Voor een kredietverlener telt vooral de toekomstwaarde van de locatie: een station met een goede shop, ruimte voor snelladers en een zware netaansluiting houdt waarde, een klein station met alleen brandstof veel minder.